Monday, August 21, 2017

காணாமல்போன சென்னை நீர்நிலைகள்!

காணாமல்போன சென்னை நீர்நிலைகள்!

தெருப் பெயரில் மட்டுமே மிஞ்சிய ஏரி... பெயரில் மட்டுமே இருக்கும் அல்லிக்குளம்...
ஆதியில் வார்த்தை இருந்தது என்பார்கள். வார்த்தை இருந்ததோ இல்லையோ, எல்லா இடங்களிலும் தண்ணீர் இருந்தது. இப்போது, தரை இருக்கிறது... தண்ணீர் இல்லை. மூன்றாம் உலகப் போர் வந்தால், அது தண்ணீருக்காகத்தான் வரும் என்று சொல்கிறார்கள் சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர்கள். உலகப் போர் நடக்கிறதோ இல்லையோ, உள்ளூர் போர் நடக்கிறது. இருந்த வளத்தை, வளம் என்று தெரியாமலேயே சிதைத்துவிட்டு, அதற்காக இப்போது வருத்தப்பட்டுப் பாரம் சுமந்து கொண்டிருக்கிறோம்.

ஒரு குடம் நீருக்காக அல்லாடும் நிலை, தமிழகத்தின் தலைநகரான சென்னைவாசி களுக்கு! ஆனால், கடந்த 1906-ம் ஆண்டு கணக்கெடுப்பின்படி சென்னையில் மட்டுமே ஏரி, குளங்கள் என 474 நீர்நிலைகள் இருந்துள்ளன. சென்னையைச் சுற்றிய புறநகர்ப் பகுதிகளையும் கணக்கில் கொண்டால், 659 நீர்நிலைகள் இருந்ததாகப் புள்ளிவிவரம் சொல்கிறது. 1980–ம் ஆண்டுவரை இவை பெரிதாய் தொலைந்து போகவில்லை. அதுவே, 28 ஆண்டுகளுக்குப் பின் (2008–ம் ஆண்டு கணக்குப்படி) வெறும் 27 ஆகச் சுருங்கிவிட்டது. பள்ளிக்கரணை முதல் குரோம்பேட்டை வரை இருந்த 10 ஏரிகள், வரைபட சர்வேபடி அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகளாகி இருக்கின்றன. 

மாநகரத்தைச் சுற்றிலும் நீர் நிலைகளின் நிலைமை எப்படி இருக்கிறது என்பதை அறிந்துகொள்ள வலம் வந்தோம். கண்களில்தான் தண்ணீர் வந்தது.

பெரும்பாலும் ‘பாக்கம்’, ‘வாக்கம்’ என முடிகிற அத்தனையுமே ஆறு, ஏரிகளைக் கொண்டிருந்த நீர்நிலைப் பகுதிகள்தான். வில்லிவாக்கம், முகலிவாக்கம், கொட்டிவாக்கம், அயப்பாக்கம், துரைப்பாக்கம், பட்டினப்பாக்கம், கோடம்பாக்கம், நுங்கம்பாக்கம் என்று பாக்கங்கள், வாக்கங்கள் நீள்கின்றன. அதுவே, ‘பேட்டை’ என்று முடிந்தால், அவை நீர்நிலைகளைச் சார்ந்து வணிகம் மேற்கொண்ட பகுதிகளாக இருக்கும். தண்டையார்பேட்டை, தேனாம்பேட்டை, ராயப்பேட்டை, கொசப்பேட்டை, ஆழ்வார்பேட்டை நீர்நிலைப் பகுதிகளோடு சார்ந்து வணிகம் செய்ததற்குச் சாட்சியம் சொல்கின்றன. 

இவை தவிர சேரி, ஊர், குப்பம், கரை என்று இருந்தால் அவை எல்லாம் ஆற்றை ஒட்டிய ஊர்களின் பெயர்கள். ஓட்டேரி, வேளச்சேரி, நெமிலிச்சேரி, புதுச்சேரி, நொச்சிக்குப்பம், புதுமனைக்குப்பம், நெட்டுக்குப்பம், நடுக்குப்பம் என்று பல வாழ்விடங்கள், ஏரிகளின் பிறப்பிடத்தைச் சொல்கின்றன. மயிலாப்பூர், நொளம்பூர், சேலையூர், தையூர், திருவான்மியூர், பனையூர், அம்பத்தூர், கொரட்டூர், அடையாறு என சென்னையின் பெயர்களில் நீர்மணம் நிறைந்திருப்பதை அறியமுடிகிறது.

‘எப்படி இருந்த நான் இப்படி ஆயிட்டேன்’ என்று சொல்லும் அளவுக்கு அந்த நீர்நிலைகளின் மீது சமாதியாகி நிற்கின்றன கட்டடங்கள்.

‘நீர்இன்று அமையாது உலகு’ எனக் குறள் இயற்றிய திருவள்ளுவரின் பெயரால் அமைந்துள்ள வள்ளுவர்கோட்டமும், பல நூறு தனியார் நிறுவனங்களும் குடியிருப்புகளும் நிறைந்த இந்தப் பகுதிதான் அன்றைய நுங்கம்பாக்கம் ஏரி. கழுத்து வலிக்க நிமிர்ந்து பார்க்க வைக்கும் வணிக வளாகங்கள், நுங்கம்பாக்கம் ஏரி இருந்த அடையாளத்தையே இல்லாமல் செய்திருக்கின்றன. லேக் வியூ ஏரியா, லேக் வியூ ஸ்ட்ரீட், எனும் பெயர்கள், ‘லேக்’கை அலேக் செய்ததற்குச் சாட்சிகளாக இருக்கின்றன.

முதல்வர்களைக் கோட்டைக்கு அனுப்பி வைத்த கோடம்பாக்கம்தான், ஒரு காலத்தில் பிரமாண்டமான கோடம்பாக்கம் ஏரி. இந்த ஏரிக் கரையோரத்தில் தேங்காய்த்துண்டு போல் கிடந்த பகுதிதான் இன்றைய படப்பிடிப்புத் தளங்கள். பெயரளவில் ஒரு சின்ன முட்டுச் சந்துக்கு ‘ஏரித்தெரு’ என்று ஆங்கிலத்திலும், தமிழிலும் பெயர் இருக்கிற அளவில் மட்டும் ஏரியை விட்டுவைத்திருக்கிறார்கள்.

தமிழகத்தை நிர்வகிக்கும் ஐ.ஏ.எஸ்., ஐ.பி.எஸ் போன்ற அரசு உயர் பதவிகளில் இருப்பவர்களுக்கான குடியிருப்பு, நெற்குன்றம் - விருகம்பாக்கம் ஏரியாவில் கட்டப்பட்டு வருகிறது. விருகம்பாக்கம் ஏரியின் மிச்ச சொச்ச அடையாளமாக, ‘ஏரிக்கரைத் தெரு’ எஞ்சியுள்ளது. மாம்பலம் ஏரியின் ஒரே மிச்சம், ‘ஏரிக்கரைத் தெரு’ மட்டுமே. தேனாம்பேட்டை ஏரியின் அடையாளமும் தொலைந்துவிட்டது.

காணாமல்போன சென்னை நீர்நிலைகள்!

சென்னை எழும்பூர் நீதிமன்றம் இப்போது இயங்கிவரும் இடத்தை ஒரு காலத்தில் அல்லிக்குளம்  என்பார்கள். இப்போது, அந்தக் குளத்தின் மீதுதான் ‘அல்லிக்குள வணிக வளாகம்’ இருக்கிறது. பெயரில் மட்டுமே அல்லிக்குளம் உள்ளது. 

வேம்பு மரங்களும், ஏரிகளுமாய் இருந்ததுதான் வேப்பேரி. சென்னை போலீஸ் கமிஷனர் அலுவலகம் இங்குதான் இருக்கிறது. முந்தைய வேப்பேரி சாலைதான் இன்று ஈ.வெ.கி.சம்பத் சாலையாக இருக்கிறது. இருபது பிரமாண்ட அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகள் இந்தச் சாலையில் இருக்கின்றன. ஒவ்வொரு அடுக்கு மாடியிலும் தலா 500 வீடுகள் மிரட்டலாகக் காட்சியளிக்கின்றன.

வியாசர்பாடி ஏரி என்ற ஒன்று இங்கே இருந்ததின் அடையாளமே இல்லை. ‘ஏரிக்கரை பஸ் ஸ்டாப்’ மட்டும் மிச்சமிருக்கிறது. ‘ஓட்ட(ம்) ஏரி’ என்பதே காலப்போக்கில் மருவி ‘ஓட்டேரி’ ஆனது. அரசு நெஞ்சக மருத்துவமனை, பஸ் டெப்போ, இடுகாடுகள் என்று அனைத்தும் ஓட்டேரியின் கரைப்பகுதியில் இருப்பதை இப்போதும் காணலாம். கோயம்பேடு சுழல் ஏரியில்தான் அனைத்துப் பேருந்துகளும் நிற்கின்றன.

விவசாயம் செய்துகொள்ள கொஞ்சம் நிலமும், விவசாயிகளும், கால்நடைகளும் தங்கிக்கொள்ள குடில்களும் தவிர்த்து, பிற இடங்கள் அனைத்துமே நீரால் சூழப்பட்டிருந்தது மேடவாக்கம் ஏரிப்பகுதி. இப்போது கொஞ்சம் நீர் மட்டுமே குட்டைபோல் தேங்கிக்கிடக்க... குடியிருப்புகள், அரசு கட்டடங்கள், வணிக வளாகங்கள் என அனைத்துமே வணிகமயமாக மாறியுள்ளன. இன்று பிரபலமான ஃபீனிக்ஸ் மால் உள்பட பல கட்டடங்கள் வேளச்சேரி ஏரியைக் கபளீகரம் செய்துவிட்டன.

சென்னைப் புறநகர்ப் பகுதியான பள்ளிக்கரணையில் வனத்துறைக்குச் சொந்தமான சதுப்பு நிலக்காடு பல நூறு ஏக்கரில் இருந்தது. மெள்ள மெள்ள சதுப்புநிலங்களின் ஓரத்தில் கொட்டப்பட்ட மண்ணால் அது மூடப்பட்டு, இன்று சாதாரண கிரவுண்டு ஆக மாறியுள்ளது. பள்ளிக்கரணை ஏரியின் கதையோ அதைவிட மோசம். யாருக்கும் அப்படியொரு ஏரி இருந்தது போலவே தெரியவில்லை. விட்டகுறை தொட்டகுறையாக ஐம்பதாண்டு கால நினைவுகளுடன் இங்கு பறந்து வரும் அயல்மண்ணின் பறவைகளுக்கும் பதில் சொல்ல ஆளில்லை.

காணாமல்போன சென்னை நீர்நிலைகள்!

நொளம்பூர்- முகப்பேர் பகுதியில் ‘ஏரி ஸ்கீம்’ என்ற பெயரில் குடியிருப்பு வந்துவிட்டது. கொரட்டூர் ஏரியில் பாதியை மூடிவிட்டார்கள். பட்டரவாக்கம் ஏரி, சென்னைக்குள்ளே இப்படி ஒரு பரந்த ஏரி இருந்ததா என்ற வியப்பைக் கொடுக்கிறது.

இங்கே மனிதனால் ஏதும் உருவாக்கப்பட வில்லை. உருவாக்கிக் கொடுத்தது இயற்கை. நூறு சதவிகிதம் முழுமையாக வாழ வழிசொல்லிக் கொடுத்தது இயற்கை. மனிதனோ, வாழும் தகுதியற்றதாக இதை மாற்றிக்கொண்டிருக்கிறான்.

- ந.பா.சேதுராமன்
படங்கள்: தே.அசோக்குமார்

News 2
News 2

This is a short biography of the post author. Maecenas nec odio et ante tincidunt tempus donec vitae sapien ut libero venenatis faucibus nullam quis ante maecenas nec odio et ante tincidunt tempus donec.

No comments:

Post a Comment